Archiwum miesięczne: Styczeń 2007

Haiku to gatunek poezji powstały w Japonii w XVII wieku. Typowe haiku ma trzy wersy, kolejno: pięcio-, siedmio- i pięciosylabowy. Te krótkie utwory odnoszą się zwykle do określonej pory roku lub dnia i pozostawiają w odbiorcy ulotne odczucie chwili, którą … Czytaj dalej →

W ostatnim rozdziale poradnika „Inteligencja duchowa” Khalil A. Khavari przytacza fragment z pism bahaistycznych wyznaczający jedną ze ścieżek rozwoju istoty duchowej: „Bądź szczodry w okresie pomyślności i wdzięczny w chwilach trudnych. Bądź godzien zaufania dla swojego sąsiada i spoglądaj na … Czytaj dalej →

Już późno, a ja siedzę i czytam, i jutro będę strasznie niewyspana! :) Jedno powiem – jeżeli chcecie komuś kochanemu sprawić naprawdę niezwykły Dar tak od serca, to „Anastazja” nim będzie na pewno!

Od dwóch tygodni studiuję Kalendarz Majów. Próbuję przyporządkować kin dnia i okres fali do swojego kalendarza osobistego, objąć to wszystko rozumem, ale wolno mi idzie. Przez pierwsze dni skakałam chaotycznie po stronach ”Przewodnika” Hanny Kotwickiej, aż w końcu zmusiłam się, … Czytaj dalej →

Dzisiaj jest druga rocznica śmierci Czesława Niemena, jednego z największych artystów w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Piosenki takie jak „Dziwny jest ten świat”, „Czy mnie jeszcze pamiętasz” czy „Pod papugami” pewnie i nasze wnuki bez wahania oczarują… Włączmy jeszcze radio … Czytaj dalej →

Mam małą kolekcję wierszy o aniołach, zbieraną w sumie dla siebie samej. Czasami w rozmowie ktoś neguje ich istnienie – każdy ma prawo do własnych przekonań – a wtedy przypomina mi się wiersz ks. Pawła Heintsch, który gdzieś kiedyś trafił … Czytaj dalej →

Dziś Noc Sylwestrowa wyznawców prawosławia. Siedzę sobie i przez okno obserwuję fajerwerki :). W sumie to każdy nowy dzień o północy można byłoby witać w ten sposób :D Miło obserwować radość innych ludzi, a jeszcze milej – brać w niej … Czytaj dalej →

Wybrałam się do kina na „Apocalypto” Mela Gibsona. Rozczarowałam się troszkę, bo na film poszłam z ciekawości do kultury Majów. Sceny w ich mieście oglądałam patrząc nie wprost na bohaterów, tylko ślizgając się wzrokiem po ich tatuażach, fryzurach, strojach, mijanych … Czytaj dalej →